Zawartość strony


Kilka słów o parafii

Cerkiew  p.w. Zaśnięcia Matki Bożej

powstała na placu otrzymanym od właściciela dworu dubińskiego - Klimańskiego w 1872 roku na miejscu starej, zbudowanej w XVIII wieku, która została przeniesiona do Rogacz. Kamień węgielny został położony 15 sierpnia 1867 r., zaś poświęcenie cerkwi nastąpiło 23 listopada 1872 r.
    Do parafii dubińskiej należą dwie kaplice cmentarne:
św. Eliasza z 1975 roku i św. Tomasza z 1897 roku , oraz położona w Puszczy Białowieskiej, zbudowana w 1848 roku, cerkiew św. św. Braci Machabeuszy.
W 1940 r. kaplica św. Tomasza została zdewastowana przez wojska sowieckie. W 1945 r. kaplicę odnowiono.
    Cerkiew p.w. św. Braci Machabeuszy z 1848r., popularnie zwana Krynoczką, jest położona w Puszczy Białowieskiej. Nabożeństwa odprawiane są na trzeci dzień Wielkanocy (wtorek), trzeci dzień Pięćdziesiątnicy oraz w dniu pamięci męczenników machabejskich - 14 sierpnia, a także w święto Podwyższenia Krzyża Pańskiego - 27 września.













                                   Biuletyn październik 2016






                                   Biuletyn wrzesień 2016






                                   Biuletyn sierpień 2016









NABOŻEŃSTWA NA KRYNOCZCE w 2016 r.




20 czerwiec poniedziałek Św. Ducha nabożeństwo na Krynoczce:

godz. 8:30 utrenia, godz. 9:30 Św. Liturgia i Oświęcenie wody,
godz. 17:00 Wsienoszcznoje bdienije,
godz. 23:00 akafist Św. Trójcy,
godz. 24:00 akafist Św. braci Machabeuszy,
godz. 1:00 akafist Zaupokojnyj.

21 czerwiec wtorek nabożeństwo na Krynoczce

godz. 3:00 Św. Liturgia, 
godz. 10:00 Św. Liturgia i Oświęcenie wody


Od 26 czerwca regularnie w każdą niedzielę w cerkwi na Krynoczce
odprawiana będzie:


  • o godz. 9:00 św. Liturgia,
  • o godz. 17:00 Akafist

W każdą pierwszą nie dzielę miesiąca akafist Nieupiwajemaja czasza

Śww. Braci Machabeuszy

13.08.2016 r. (sobota) godz 17:00 wsienoszcznoje bdienije z wyniesieniem Św. Krzyża, Święto Braci Machabeuszy
14.08.2016 r. (niedziela)
godz 9:00 Akafist św. Męczennikom Machabejskim
godz. 10:00 Św. Liturgia, oświęcenie wody, procesja i oświęcenie miodu

Święto Podwyższenia Krzyża Pańskiego

26.09.2015 r. (poniedziałek) godz 16:00 " wsienoszcznoje bdienije" z wyniesieniem Krzyża Św.
27.09.2015 r. (wtorek) Podwyższenie Krzyża Pańskiego
godz 9:00 Św. Liturgia i Oświęcenie wody

Wszystkich serdecznie zapraszamy








Niedziela o Zacheuszu

Niedziela o Zacheuszu jest pierwszym dzwonkiem który oznajmia nam,  że zbliża się już Wielki Post – Duchowa Wiosna.

W trosce o nas, nasza Matka Cerkiew pomaga nam przygotować się do tego bardzo ważnego momentu w życiu każdego prawosławnego chrześcijanina. Cerkiew w swej mądrości umożliwia nam stopniowe przygotowanie do tej ciężkiej i długiej wędrówki po wąskiej drodze. Podczas niej należy wykazać się odwagą, walczyć i znosić cierpienie - albowiem jak mówi Chrystus jest to jedyna droga do prawdziwego szczęścia.

Tak więc następne cztery niedziele: O celniku i faryzeuszu, O synu marnotrawnym, Niedziela mięsopustna i Niedziela sereopustna będą już w sposób szczególny przygotowywać  nas do Wielkiego Postu. Zwrócą one naszą uwagę na jego ważność i będą wzywać do zastanowienia nad jego znaczeniem. Przypomną o prawdziwych wartościach chrześcijańskich - dla tych którzy o tym zapomnieli. Każde z czytań ewangelicznych wyznaczonych na te niedziele, ukaże nam podstawowe aspekty pokajanija.

Wracając do Zacheusza, to na przykładzie jego życia Cerkiew chce ukazać  wielką przemianę, jaka może i powinna nastąpić w życiu, każdego kto pragnie podążać za Chrystusem. Do momentu, kiedy Zacheusz usłyszał i następnie spotkał Jezusa, świat wydawał mu się być pustynią. Podobnego człowieka do Chrystusa on nigdy wcześniej nie spotkał. Na podstawie tego co usłyszał o Jezusie, ujrzał piękny Obraz Chrystusa – Wybaczającego, Kochającego, Cierpliwego, Łagodnego, Miłującego. Z głębi serca, z całej duszy, ze wszystkich myśli chciał koniecznie zobaczyć Jezusa, kim On jest. Z czytania Św. Ewangelii wg Apostoła Łukasza (Łk 19, 1-10) słyszeliśmy, że Chrystus poszedł w gościnę do grzesznika. Ten grzesznik po spotkaniu ze Zbawicielem przejrzał oczyma duszy, ujrzał swoje grzechy. Spotkanie Chrystusa odmieniło jego spojrzenie na otaczający świat. Zacheusz zapragnął innego życia. Stanął i rzekł do Pana: Panie, oto połowę mego majątku daję ubogim, a jeśli kogo w czym skrzywdziłem, zwracam poczwórnie. A Chrystus widząc jego serce i szczere pragnienie wstąpienia na drogę pokajanija rzekł do niego,  dziś zbawienie stało się udziałem tego domu, gdyż i on jest synem Abrahama. Albowiem Syn Człowieczy przyszedł szukać i zbawić to, co zginęło.

Od tego momentu grzesznik Zacheusz, który przyniósł pokajanie za swoje grzechy, wstąpił na drogę służenia Chrystusowi. Głosił i wyznawał Chrystusa gorliwie. Tradycja przekazuje nam, że Zacheusz był współpracownikiem Apostoła Piotra i biskupem Cezarei Palestyńskiej.

Jak mówi śp. metropolita Antoni (Bloom)  Zacheusz jest dla nas przykładem człowieka, który potrafi przezwyciężyć zło, zatrzymujące nas na drodze życia; tak, my także nie jesteśmy w stanie widzieć świata, oświeconego łaską królującego w nim Chrystusa, bliźniego swego i drogi swojej. Ale nas oślepia jeszcze inny obraz - pustosłowie, strach przed sądem ludzkim... 
Ten strach przed osądem, ośmieszeniem przezwyciężył Zacheusz, na oczach tłumów ludzi poniżył się, a Pan Bóg go wywyższył.

A jak jest z nami? Czy potrafimy przezwyciężyć strach przed osądem, fałszywy wstyd, który podsuwa nam szatan? Czy w naszym życiu nie ma takich sytuacji, kiedy wstydzimy się przeżegnać przed posiłkiem, przed ikoną, bądź gdy przechodzimy obok świątyni? Czy obce jest nam i takie zachowanie, gdy idąc do cerkwi czynimy to potajemnie w konspiracji, by sąsiedzi nie zauważyli dokąd idziemy? Czy nie wstydzimy się, przed kolegami, koleżankami, współpracownikami, przyznać że jesteśmy prawosławni?  Wstydzimy się tego co buduje naszą tożsamość, co stanowi naszą chwałę i nasze zbawienie!

Św. Jana Klimak, patron naszej wolskiej cerkwi mówi, że fałszywy człowiek, to ten, który nie boi się Boga, a przed ludźmi drży i się płaszczy; czy nie tacy właśnie jesteśmy?

Zacheusz, pragnąc spotkać Chrystusa, gotów był na poświęcenie. A czy my gotowi jesteśmy, by bez względu na miejsce, sytuację i okoliczności wyjść Chrystusowi na spotkanie. Zacheusz pokonał swój strach i wstyd, bo pragnął spotkać Chrystusa i podążać z Nim. A jak jest i jak będzie z nami?...

Spotkanie z Chrystusem ma przeogromne znaczenie w naszym życiu duchowym. Bez tego indywidualnego spotkania trudno jest mówić o podążaniu za Chrystusem, o byciu Jego uczniem, o życiu w Cerkwi. Spotkania z Bogiem bywają różne i w różnych okolicznościach. Przykładem tego jest Zacheusz a poniżej inny przykład spotkania z Bogiem.

Posłuchaj Boże...

Jeszcze ani razu w życiu z Tobą nie rozmawiałem,

ale dzisiaj odczuwam potrzebę pozdrowić Ciebie.

Ty wiesz...

Od dzieciństwa ciągle mi wmawiano,

że Ciebie niema ...a ja, głupi uwierzyłem.

nigdy Twych dzieł nie podziwiałem,

a dopiero dzisiejszej nocy spojrzałem

z krateru, który wyrył pocisk, -

na niebo gwiaździste rozpostarte nade mną;

i nagle, zauroczony gwiazd migotaniem,

zrozumiałem jak okrutnym może być kłamstwo.

         Nie wiem Boże... czy Ty podasz mi rękę?

Ale powiem Tobie a Ty chyba mnie zrozumiesz.

Nie dziw to jaki, że pośród straszliwego piekła

raptem olśniło mnie światło i ja Ciebie poznałem?

A oprócz tego ja nie umiem nic powiedzieć.

Tylko właśnie to: jestem rad że rozpoznałem Ciebie ..

         O północy jesteśmy wyznaczeni do ataku...

ale ja się nie boję: Ty patrzysz na nas.

Alarm... no cóż, ja muszę już ruszać...

Dobrze mi było z Tobą...Chcę jeszcze powiedzieć,

że, jak Ty wiesz, bitwa będzie straszliwą

i, może, już tej nocy ja do Ciebie zapukam.

          Czy mimo to, że do tej pory Twoim druhem nie byłem,

Ty zezwolisz mi wejść, gdy już przyjdę?

Ale... wydaje się,  ja płaczę, Boże mój, Ty widzisz,

coś stało się ze mną, że ja  przejrzałem na oczy.

Żegnaj mój Boże... idę... i chyba już nie wrócę.

To niezwykłe, - ale teraz śmierci  już się nie boję.

 

/Aleksandr Zaciepa, 1944. Wiersz  znaleziony w kieszeni poległego żołnierza/

tłm. o. Grzegorz Misijuk

źródło: http://www.prawoslawie.pl/prawoslawie/o-prawoslawiu/wielki-post/







                                   Biuletyn luty 2016





                                   Biuletyn styczeń 2016






                                   Biuletyn grudzień 2015






                                   Biuletyn listopad 2015





                                   Biuletyn październik 2015





                                   Biuletyn wrzesień 2015





                                   Biuletyn sierpień 2015




                                   Biuletyn lipiec 2015



Harmonogram Uroczystości na KRYNOCZCE 2015



  • 01 czerwiec  poniedziałek Św. Ducha nabożeństwo na Krynoczce:

  • - godz.  8:30 utrenia
  • - godz. 9:30  Św. Liturgia i Oświęcenie wody,
  • - godz. 16:30 powitanie Biskupa,
  • - godz. 17:00 Wsienoszcznoje bdienije,
  • - godz.  23:00 akafist Św. Trójcy,
  • - godz.  24:00 akafist Św. braci Machabeuszy,
  • - godz.  1:00 akafist Zaupokojnyj.


02 czerwiec wtorek

- godz. 3:00 Św. Liturgia,
- godz. 9:30 powitanie Biskupa,
- godz. 10:00 Św. Liturgia i Oświęcenie wody


Od 7 czerwca 2015 w okresie letnim na Krynoczce w każdą niedzielę

•    godz. 9:00 będzie odprawiana Św. Liturgia.
•    godz. 17:00 będzie czytany akafist.

W każdą pierwszą niedzielę miesiąca akafist:

  „NIEUPIWAJEMAJA CZASZA”


13.08.2015 r. (czwartek) Św. Braci Machabeuszy

 - godz 17:00 wsienoszcznoje bdienije z wyniesieniem
Św. Krzyża, Święto Braci Machabeuszy

14.08.2015 r. (piątek)


 - godz 9:00 Akafist św. Męczennikom Machabejskim

 - godz. 10:00 Św. Liturgia, oświęcenie wody, procesja i oświęcenie miodu

26.09.2015 r. (sobota)
Podwyższenie Krzyża Pańskiego

 - godz 16:00 " wsienoszcznoje bdienije" z wyniesieniem
Krzyża Św.

27.09.2015 r. (niedziela) Podwyższenie Krzyża Pańskiego

 - godz 9:00 Św. Liturgia i Oświęcenie wody




KILKA SŁÓW O KYNOCZCE




    Krynoczka to cudowne źródełko w Puszczy Białowieskiej, jedno z najważniejszych świętych miejsc prawosławia na Podlasiu. Położone w głębi puszczy 3 km na wschód od Hajnówki, miejsce to, dawniej zwane uroczyskiem Miednoje, znane jest od wieków i wiąże się z pierwszymi chrześcijanami, jacy pojawili się na tych terenach. Prawdopodobnie Kijowscy mnisi już w XIII wieku wznieśli przy źródełku małą cerkiewkę, a wśród mieszkańców puszczy zaczęli szerzyć wiarę prawosławną. Zapewne już wtedy doceniano niezwykłe właściwości tutejszej wody. Kolejne, doniesienia o Krynoczce pochodzą dopiero z XIX wieku. Mówią one, że w 1848 roku na uroczysku została zbudowana cerkiew św. Braci Machabeuszy.
    Istnieje wiele legend dotyczących źródełka. Jedna z nich mówi, że miejscowi pasterze zobaczyli wokół jednego z tutejszych dębów wielką jasność. Na drzewie pojawiła się ikona, a tuz obok wytrysnęło źródełko. W miejscu tym pobudowano drewnianą kapliczkę. Inna legenda mówi o kobiecie, która przychodziła się tu modlić. Kiedy przyszła do cudownego miejsca w trzecim dniu Wielkanocy z dwoma dziewczynkami zapalił się przed nimi rząd świec. Kobieta odpaliła od ognia swoją świeczkę i z zapaloną wróciła do domu. Uznano to za cud i od tej pory wprowadzono dodatkowe nabożeństwo w trzecim dniu Wielkanocy.
    Krynoczka nieustannie przyciąga pielgrzymów. Wielu chorych doznaje tu cudownego uzdrowienia. Pielgrzymi moczą chusteczki w cudownej wodzie i przecierają chore miejsca, po czym pozostawiają ją na ogrodzeniu z tyłu za studzienką. Symbolicznie pozbywając się w ten sposób choroby.


    O kulcie tego miejsca w XIX wieku wiele dowiadujemy od petersburskiego pielgrzyma Krestowskiego, który po pobycie w nim 27 czerwca 1872 roku napisał tekst „Ot Belostoka do Beloveżskoj Pušci. Putevyje zametki” i zamieścił go w Russkim Vestniku (Moskwa 1876 nr 7). Tekst cytuje o. Grzegorz Sosna w swojej książce „Święte miejsca i cudowne ikony” (Białystok 2001). Co zobaczył Krestowski? Samotną, ubogą drewnianą cerkiewkę. Na prawo od niej prowadziła po podmokłym gruncie ścieżka, usłana deskami, tworzącymi pomost, do źródła „wspaniałej, zimnej wody, która sławi się w okolicy swymi leczniczymi właściwościami”. Dowiadujemy się o ubogiej studzience przykrytej daszkiem, opartym na czterech słupach, z której okoliczni chłopi biorą wodę, pomagającą w chorobach żołądkowych i oczu. Na okolicznych krzakach pielgrzym zobaczył mnóstwo płóciennych chusteczek, chustek i zwykłych skrawków materiału. To miejscowi, chusteczkami zamoczonymi w wodzie, przemywają sobie oczy, po czym je zostawiają. I zobaczył też krzyże wokół studzienki - dziękczynne za uzdrowienie.
    Teraz studzienka ma solidne, obszerne zadaszenie, mogące skryć wielu pielgrzymów, zbudowane w 2000 roku. Obok źródełka w tym samym roku stanęła kolejna kapliczka. Ś. P. Nina Kowalczuk, niegdyś mieszkanka Dubin, ofiarowała pieniądze na jej wzniesienie. W bieżącym roku 2012 dzięki staraniom proboszcza parafii ks. prot. Mikołaja Kulika od cerkwi do studni została usypana nowa utwardzona droga.


    Ludzie czczą to miejsce. Doświadczają tu cudów uzdrowienia. Pan Kuźma, który remontował cerkiew w Krynoczce, wiele lat cierpiał na chorobę żołądka. Leki nie pomagały. Pomogła święta woda z Krynoczki. Pił ją regularnie i modlił się podczas akatystów i liturgii na tym świętym miejscu.
    Pewien Hajnowianin leczy raka. I twierdzi, że nie tyle chemioterapia, ile święta woda zaczyna stawiać go na nogi. 17 czerwca 1997 roku pewien mężczyzna opowiadał przed kamerą TVP Białystok, jak pijąc cudowną wodę z Krynoczki, został uzdrowiony z raka, który usadowił się na policzku. Babcia Eufemia z Nowosad cierpiała na ostre dolegliwości żołądkowe. Po wypiciu wody ze źródełka bóle ustąpiły i babcia dożyła stu lat. Matrona Panasiuk z Lipin zapamiętała napis na dębie, mówiący o uzdrowieniu trzech mężczyzn ze wsi Suchowolce, chorych na trąd.
    Choć w Krynoczce sanatorium nie powstało, to dla tysięcy osób pozostaje ona sanatorium duchowym.






                                   Biuletyn czerwiec 2015






                                   Biuletyn maj 2015





                                   Biuletyn kwiecień 2015





                                   Biuletyn marzec 2015





                                   Biuletyn luty 2015






                                   Biuletyn styczeń 2015








Sidła szatana



W Starym Testamencie jest pewien epizod, dobitnie wyjaśniający, co dzieje się dziś w przeważającej części chrześcijaństwa. W rozdziałach 25 i 31 Księgi Liczb, opowiada się jak postąpili madianici - naród pogański, kiedy zrozumieli, że nie poradzą sobie z narodem izraelskim, ponieważ sam Bóg podtrzymuje go, broni i kieruje nim. Zgodnie z zaleceniami czarodzieja Wałaama, madianici zwiedli więc Izraelitów, siejąc wśród nich pokusę, a „uprawiając nierząd z córkami Moaba” upodlili się. (Liczb 25.1). Następnie, gdy zaczęli żenić się z ich kobietami, te przekonały ich aby oddawali pokłon ich bożkom, będących pogańską personifikacją brudnej rządzy. A wszystko dlatego, aby oddalić Żydów od Boga i ściągnąć na nich gniew Boży. Pozbawiony siły prawicy Bożej naród izraelski stawał się wtedy łatwą zdobyczą, można go było pokonać i zniewolić. Wykorzystano więc odwieczną zasadę: „tam gdzie szatan nie może, posyła kobiety”.
 




Niesamowita cudowna historia


    В Великую Отечественную Войну происходило множество чудес и чудесных явлений, которые, по милости Божией, истекали по молитвам матерей и самих солдат! Один из офицеров Советской армии оставил рассказ о чуде, в котором видится живая вера, живая помощь Божия по заступлению святых (в данном случае, преподобного Серафима Саровского).





























Harmonogram Uroczystości na KRYNOCZCE 2014


08 czerwiec niedziela Pięćdziesiątnica nabożeństwo na Krynoczce:

- godz. 9:00 Św. Liturgia i wieczernia z kolenoprekłonnymi modlitwami

09 czerwiec  poniedziałek Św. Ducha nabożeństwo na Krynoczce:

  • - godz. 9:00  Św. Liturgia i Oświęcenie wody,
  • - godz. 16:30 powitanie Biskupa,
  • - godz. 17:00 Wsienoszcznoje bdienije,
  • - od godz.  22:30 będą czytane akafisty:

        1. 1. Św. Trójcy,
  1. 2. Św. braci Machabeuszy,
  2. 3. Zaupokojnyj.

10 czerwiec wtorek Trzeci dzień Pięćdziesiątnicy
 
- godz. 3:00 Św. Liturgia,
- godz. 9:30 powitanie Biskupa,
- godz. 10:00 Św. Liturgia i Oświęcenie wody

Od 1 czerwca 2014 (niedziela) w okresie letnim na Krynoczce w każdą niedzielę o godz. 9:00 będzie odprawiana Św. Liturgia.

Od 15 czerwca o godz. 17:00 będzie czytany akafist.











JELEOSWIASZCZENIJE - Sakrament chorych (SOBOROWANIJE)

    Sakrament Chorych albo Sakrament Oleju Świętego, bardzo jasno uzasadniony jest w liście apostoła Jakuba (Jak. 5,14) i bardzo lubiany przez prawosławnych ludzi. Jego dokładne przeznaczenie osobiście mogę określić jako Sakrament podwójnej skruchy. Rzeczywiście, wszystkie modlitwy, wszystkie dobrane teksty Pisma wzywają uważnie wpatrzyć się w siebie, uświadomić sobie swoją grzeszność i z błaganiem pokładać ufność w Panu, prosząc u Niego przebaczania i pojednania z Nim. Jesteśmy chorzy z powodu grzechu i uzdrowienia właśnie od tej dolegliwości prosimy u Pana.

    Chyba, najwspanialszym cudem w naszym prawosławnym życiu jest czysta wiara prostych serc parafian, którzy błagają kapłana, żeby przyszedł i przygotował ich krewnego do spotkania z Panem. O jednej sytuacji, która w znacznym stopniu rozjaśniła mój stosunek do Jeleoswiaszczenija, chciałbym właśnie opowiedzieć.

 



















Как провести Рождественский пост



        Рождественский Пост длится сорок дней. Начинается он 28-го ноября и кончается в ночь под Рождество/6-го января. За этот период наблюдается восхождение напряженности, нарастание ожидания праздника: за пять дней до него, т.е. 2-го января, начинается пятидневное “предпразднство” наподобие Страстной седмицы, со своими богослужебными особенностями, а канун праздника, “Сочельник”, 6-е января, полностью обособляется по примеру Великой пятницы. Этот день в просторечии называется “Сочельник”, а вернее - “Сочевник”, от слова “сочиво”, что значит - отварная пшеница, которую вкушают в знак строгого поста пред этим великим праздником.

       













Слова в дни поминовения усопших. В Дмитриевскую родительскую субботу

Глубиною мудрости человеколюбно вся строяй, и полезная всем подаваяй, Едине Содетелю, упокой Господи души раб Твоих, на Тя бо упование возложиша, Творца и Зиждителя, и Бога нашего.
Последование Панихиды, тропарь, гл. 8.

Преподобный Макарий Великий, ЕгипетскийПреподобный Макарий Великий, Египетский



Во имя Отца и Сына и Святого Духа!

Возлюбленные о Господе братия и сестры, чадолюбивая наша матерь Святая Церковь собрала нас сегодня на заупокойный праздник, именуемый Димитриевской родительской субботой, для того чтобы каждый из нас по мере своего усердия, по мере своей любви к отшедшим от нас нашим близким и сродникам, при живой несомненной вере в непрекращающуюся их жизнь за гробом принес свою горячую молитву об их упокоении, чтобы наши молитвы слились в единую общую молитву, чтобы едиными устами и единым сердцем просить милосердного Господа о помиловании наших усопших и о вселении их в месте светле, в месте злачне, в месте покойне. А о том, насколько необходима и важна молитва за усопших, помимо других примеров, уверяет нас характерный случай, описанный в житии преподобного Макария Великого.

Однажды преподобный Макарий, шествуя по пустыне, нашел на земле сухой череп. Поворачивая его своим жезлом, он заметил, что череп издает какой-то звук.

– Чей ты, череп? – спросил святой старец.

– Я был начальником всех обитавших здесь жрецов, – послышался голос из черепа. – А ты – авва Макарий, исполненный Духа Божия. Когда ты молишься за нас, сущих в муках, то мы испытываем некоторую отраду.

– Какую же вы испытываете отраду и какую муку? – опять спросил Преподобный у черепа.

– Как небо далеко отстоит от земли, так велик огонь, в котором мы мучаемся, опаляемые отовсюду, с ног до головы, – со стенанием проговорил голос, – и даже не можем видеть друг друга. Когда же ты молишься за нас, то мы отчасти друг друга видим, и это доставляет нам некоторую отраду.

Прослезился Преподобный и сказал:

– Несчастен тот день, когда человек преступил заповедь Божию.

Потом спросил он:

– А есть ли муки другие, большие?

Послышался ответ:

– Есть еще другие люди, которые находятся под нами, глубже. Мы, которые не познали Бога, имеем еще некоторое утешение от милосердия Божия, а те, которые, познавши Бога, отверглись Его и не исполняли Его заповедей, те испытывают тягчайшие, несказанные муки.

После этих слов Макарий закопал череп в землю и пошел в большом раздумье.

Вы слышали, дорогие, что молитва Преподобного доставляла некоторую отраду даже язычникам; тем более церковная молитва доставит отраду и окажет свое благотворное влияние на души усопших христиан, за которых принесена Голгофская Жертва, которых Господь искупил Своею бесценной Божественной Кровью. Молитесь, дорогие, за усопших с усердием, с любовью, поминайте их добрым словом. Вспомните их добрые дела, их труды, их добрые качества, наконец, вспомните, что у нас общий жребий, одна и та же дорога, и пусть уже это воспоминание побуждает с любовью, с усердием молиться за усопших.

Любовь, которую нам заповедал Господь наш Иисус Христос, должна простираться не только на живых, но и на ушедших от нас наших близких и родных. К усопшим наша любовь должна быть даже больше, потому что живые наши ближние сами могут себе помочь покаянием или совершением добрых дел и таким образом облегчить участь свою, но усопшие помочь себе уже ничем не могут, вся их надежда на облегчение своей загробной доли – только на оставшихся в живых членов Церкви. Мы должны им в этом сочувствовать, тем более что участь их нам неизвестна. В большинстве ведь люди умирают с грехами. Верно слово, что во грехах мы рождаемся, во грехах и проводим свою жизнь и хотя мы каемся и причащаемся, но тем не менее опять грешим, так что смерть нас всегда застает во грехах. А раз так, то как мы должны заботиться о помиловании наших усопших и молиться за них! Если бы неожиданно отверзлись двери вечности, в которой находятся их души, то перед нами предстала бы умилительная картина безмолвной мольбы наших единокровных братьев, просящих наших молитв за них, – и какая душа не содрогнулась бы при виде этих миллионов душ, вопиющих о помощи! Ведь участь усопшего подобна положению человека, который плывет по очень опасному месту. А наши молитвы являются как бы тем спасительным канатом, который мы подаем ближнему в этот опасный момент. А поэтому как приятно будет тому человеку, который исполнял свой христианский долг, молился, когда мы все там, за гробом, встретимся, увидим друг друга лицом к лицу и услышим от наших собратий благодарность за помощь им! И напротив, какой будет горький упрек тем, которые не помогли родным, близким людям в опасное время своими молитвами!

Один афонский схимник очень любил молиться за усопших. Однажды во время молитвы он неожиданно впал в забытье, и им овладело полусонное состояние. И видит он себя среди прекрасного луга, на котором росло множество чудесных цветов, а впереди перед ним раскинулся изумительнейший сад со многими ароматными деревьями. Долго старец любовался этим райским садом. Затем он обернулся направо и увидел красивые беленькие домики и возле одного из них – своего старого знакомого, который недавно умер и за которого он молился. Схимник подошел нему, поцеловал его и спросил:

– Как ты здесь живешь?

– Хорошо, – отвечал тот, – по милости Божией нахожусь среди этого красивого места.

– А знаешь ли ты, что я молюсь за тебя? – спрашивает его старец.

— Как же не знаю, все знаю и спасибо тебе за это. Когда вы поминаете нас на проскомидии или на Божественной литургии, то в это время здесь для нас бывает духовный праздник.

Так вот видите, дорогие, что усопшие наши всё знают и всё слышат. И мы должны несомненно веровать, что со смертью общение между усопшими и живыми не прекращается, что оно существует. Смерти, как таковой, нет. Только на время человек разрешается от своего тела, оставляет этот видимый и переселяется в другой, невидимый для нас, мир. Спаситель говорит, что Бог не есть Бог мертвых, но живых, ибо у Него все живы (Лк. 20, 38). И бывали случаи, когда усопшие, по воле Божией, являлись живущим, чтобы свидетельствовать им о своей новой жизни, или побудить молиться, или предупредить о какой-либо опасности, являя им таким образом бессмертие души человеческой.

По свидетельству всех Святых Отцов, сильнейшим средством для облегчения участи усопших является принесение Бескровной Жертвы, но так как на Божественной литургии не всякий имеет возможность присутствовать, то не надо пренебрегать и частной, домашней молитвой. Можно молиться за усопших и утром, и вечером, и дома, и на пути, и за работой – во всякое время и на всяком месте, и Бог примет такую молитву, если она будет исходить от чистого, любящего сердца и будет соединена с живой верой в Господа Иисуса Христа. Мы не можем молиться только за тех ближних, о которых знаем, что они умерли в упорном неверии, при жизни своей издевались над христианскими истинами и отошли в мир иной без признаков раскаяния. Такой человек – хулитель Духа Святого, и ему грех его не простится ни в сей век, ни в будущий (см.: Мф. 12, 31-32). А за тех, которые умерли в вере и с раскаянием, надо молиться, и можно быть смело уверенными, что молитвы наши облегчат их участь.

Поэтому, дорогие братия и сестры, помолимся сегодня за усопших наших родных и за всех вообще почивших православных христиан. Пусть наши сердца, проникнутые чувством любви и благодарности к усопшим, сольются сейчас в едином общем молитвенном вопле к Богу о помиловании их, о прощении их грехов, вольных и невольных, и о вселении их в обители праведных. Со святыми упокой, Христе, души раб Твоих, идеже несть болезнь, ни печаль, ни воздыхание, но жизнь бесконечная!

Аминь.

1963 г.

Архимандрит Кирилл (Павлов)

Ищите прежде Царствия Небесного. Архимандрит Кирилл. 2002 г., Московское подворье Свято-Троицкой Сергиевой Лавры, с. 423-428












Galeria zdjęć ze święta Pięćdziesiątnicy na Krynoczce 2013 r.









КАК ПРОВЕСТИ ПЕТРОВ ПОСТ

Когда был установлен Петров пост
     Установление Петрова поста относится к первым временам Православной Церкви.
     О церковном установлении этого поста упоминается в постановлениях апостольских:
     "После Пятидесятницы празднуйте одну седмицу, а потом поститесь; справедливость требует и радоваться по принятии даров от Бога, и поститься после облегчения плоти".
     Но особенно этот пост утвердился, когда в Константинополе и Риме, тогда еще не отпавшем от Православия, были построены храмы во имя первоверховных апостолов Петра и Павла. Освящение константинопольского храма совершилось в день памяти апостолов 29 июня (по новому стилю - 12 июля), и с тех пор этот день стал особенно торжественным и на Востоке и на Западе. В Православной Церкви утвердилось приготовление благочестивых христиан к этому празднику постом и молитвой.
     С IV века свидетельства отцов Церкви об апостольском посте становятся все чаще, о нем упоминают св. Афанасий Великий, Амвросий Медиоланский, а в V веке - Лев Великий и Феодорит Кирский.
     Св. Афанасий Великий, описывая в своей защитительной речи к императору Констанцию бедствия, причиненные православным христианам от ариан, говорит: "Народ, постившийся в неделю, следующую за св. Пятидесятницею, отошел для молитвы на кладбище".
























Od dnia 26.05.2013 r. na Krynoczce w każdą niedzielę
o godz. 9:00 będzie odprawiana Św. Liturgia.


harmonogram







Wszystkich Wiernych Parafian
serdecznie pozdrawiamy z radością Świętej paschy. Życzymy, żeby łaska Święta świąt oświecała nasze dusze. Radość paschalna niech będzie dziedzictwem nas wszystkich.

Zmartwychwstanie Twoje, Chryste Zbawco, aniołowie śpiewają na niebiosach, inam na ziemi pozwól, czystym sercem Ciebie sławić.
















Wielki Post w roku 2013 od 18 marca do 4 maja








Biuletyn marzec 2013



Spowiedź




    Sakrament ten nazywany jest także pokutą. Jest to sakrament, w którym wierzący po wyznaniu swych grzechów przed kapłanem otrzymuje za jego pośrednictwem rozgrzeszenie od samego Jezusa Chrystusa. Pokuta znana i praktykowana była już w Starym Testamencie. Ci, którzy zgodnie z Prawem Mojżeszowym składali Bogu ofiary za grzechy i wyrażali skruchę - dostępowali oczyszczenia z grzechów.

   





Biuletyn Informacyjny na miesiąc luty 2013

Biuletyn Informacyjny na miesiąc styczeń 2013




  Światopogląd Prawosławny



Dlaczego tak ważne jest mieć światopogląd prawosławny i dlaczego w naszych czasach tak trudno jest nam go przyswoić?

    W czasach minionych (np. XIX-wiecznej Rosji) światopogląd prawosławny był częścią życia społecznego jako cząstka otaczającego świata. Nie było nawet potrzeby specjalnie o nim mówić. Wszyscy wokół żyli zgodnie z duchem prawosławia, w symbiozie z otaczającym światem prawosławnym. W wielu krajach tamtych czasów sama władza wyznawała prawosławie. Było ono centrum działalności społecznej, w której sam władca był historycznie pierwszym prawosławnym obywatelem, którego obowiązkiem było dawać swym poddanym przykład życia chrześcijańskiego. W każdym mieście były cerkwie prawosławne, w wielu z nich nabożeństwa były odprawiane rano i wieczorem. Monastery istniały nie tylko we wszystkich dużych miastach ale także w małych miejscowościach, a nawet w oddalonych pustynnych miejscach.







 

Zapraszamy do GALERII święto św. braci Machabeuszy






 

Ojciec Serafin Rose prorok Prawosławia w Ameryce

         Thomas Merton przebył drogę dokładnie odwrotną niż Serafin Rose, który od buddyzmu doszedł do surowego wschodniego monastycyzmu. Kiedy Merton nagle zmarł, o. Serafin wyraził opinię o „opatrznościowej śmierci”, która ustrzegła trapistę przed jakimś nowym szaleństwem.       
              JEDNĄ z NAJWYBITNIEJSZYCH POSTACI świata prawosławnego w naszym stuleciu bez wątpienia był o. Serafin Rose — Amerykanin, który po długich poszukiwaniach odkrył dla siebie duchowość wschodniego chrześcijaństwa. Został mnichem i wraz z o. Hermanem, założycielem pustelni w północnej Kalifornii, odnowił najlepsze tradycje wczesnego monastycyzmu. Propagował powrót do dziedzictwa Ojców Kościoła, lecz nie przez intelektualne zgłębianie ich myśli, a naśladowanie doświadczenia duchowego. Na teologię Ojców patrzył nie jak na pobożną archeologię, ale zbiór życiowych wskazań na dzień dzisiejszy, aktualny mimo zmieniających się epok i upływu lat.
Dostrzegał jasno zagrożenia na horyzoncie chrześcijaństwa naszych dni i ostrzegał przed nimi w sposób bezkompromisowy. Jego książki były w Stanach Zjednoczonych bardzo popularne wśród młodzieży. Stał się znany i ceniony w środowiskach prawosławnych w Rosji, gdzie jego prace mają kolejne wznowienia. Przez swoją spuściznę pisarską, a jeszcze bardziej — przez przykład życia, wciąż oddziałuje na wielu ludzi w różnych krajach. Publicyści katoliccy chętnie porównują go do Thomasa Mertona. Czy słusznie? Eugeniusz Rose, późniejszy o. Serafin, urodził się 13 sierpnia 1934 r. w San Diego w latach wielkiego kryzysu ekonomicznego. Wychowywał się w atmosferze typowego amerykańskiego protestantyzmu. Wśród swoich przodków miał Norwegów, Szwedów, Francuzów, Duńczyków. W szkole wyróżniał się inteligencją, dużo czytał. Zainteresowanie wzbudzała w nim przyroda. Można rzec — zwykły młody Amerykanin z jedną nie amerykańską cechą: zapałem do nauki języków. Wcześnie poznał hiszpański, niemiecki i francuski.





30 rocznica śmierci o.Serafina Rose

2 września 2012 r. minie 30 lat od śmierci znanego i przez wielu uważanego teologa, pisarza i pustelnika, śp. hieromnicha Serafina Rose. Prosimy wszystkich tych, którym szczególnie drogi jest ojciec Serafin o modlitwę za spokój jego duszy. Informuję, że dzień jego śmierci w tym roku przypada na niedzielę, tak więc panichida – zgodnie z cerkiewnym typikonem i tradycją atoskich ojców-wyznawców kollibadów – przenosi się na sobotę (1 września).

Во блаженномъ успеніи, вѣчный покой подаждь, Господи, усопшему рабу Твоему іеромонаху Серафиму и сотвори ему вѣчную память.

Вѣчная память! Вѣчная память! Вѣчная память!

Душа его во благихъ водворится, и память его въ родъ и родъ.

Zobacz książkę o śp. o. Serafinie Rose pt.: “Nie z tego świata”

Tekst kielejnej panichidy dla chcących w zaciszu swego domu pomodlić się za śp. o. Serafina – otwórz TUTAJ (pdf*)


Święto Zaśnięcia Przenajświętszej Marii Panny.


Uspienije Preswiatoj Bohorodicy - 15 / 28 sierpień

        Po wniebowstąpieniu Jezusa Chrystusa i zesłaniu Ducha Świętego apostołowie rozeszli się w różne strony świata, by głosić Ewangelię. Matka Boża została w Jerozolimie i mieszkała w domu ewangelisty Jana Teologa. Była dla chrześcijan wzorem sprawiedliwego i pobożnego życia, umacniała ich w wierze, pocieszała w różnych trudnych chwilach. Na kilka dni przed końcem Jej ziemskiego życia, Matce Bożej zjawił się Archanioł Gabriel i oznajmił Jej o nadejściu chwili, w której Syn przyjmie Jej świętą duszę. Na pogrzebie Bogurodzicy zebrali się rozproszeni po świecie Apostołowie. W uroczystej procesji przenieśli Jej ciało do Getsemanii i złożyli w grocie między grobem Jej rodziców i grobem Józefa. Trzeciego dnia przybył do Jerozolimy apostoł Tomasz, którego nie było przy śmierci i na pogrzebie Matki Bożej. Spóźniony apostoł Tomasz bardzo chciał po raz ostatni zobaczyć Bogurodzicę. Apostołowie otworzyli grób, ale nie znaleźli tam ciała Marii. Zakłopotanym i zasmuconym uczniom Chrystusa ukazała się Matka Boża w otoczeniu aniołów i powiedziała: „Weselcie się. Będę zawsze modlić się do Boga i prosić mego Syna, by spełnił każdą waszą prośbę”. Słysząc te słowa apostołowie wielbili Boga i z radością wrócili do Jerozolimy.

        Do święta Zaśnięcia Matki Bożej przygotowujemy się poprzez dwutygodniowy post. To święto skłania nas również do rozmyślań o naszej śmierci. Śmierć jest czymś strasznym i bezsensownym, ale tylko dla tych, którzy nie wierzą w zmartwychwstanie.

    TROPAR:
        W rożdżestwie dziewstwo sochraniła jesi, wo uspienii mira nie ostawiła jesi, Bohorodice: prestawiłasia jesi k żywotu, Mati suszczi Żywota i molitwami Twoimi izbawlajeszi ot smierti duszi nasza.

        Rodząc zachowałaś dziewictwo, w śmierci Swej świata nie porzuciłaś Bogurodzico, przeszłaś do życia, gdyż jesteś Matką Życia i Twoimi modlitwami wybawiasz od śmierci nasze dusze.

   


Święto Zesłania Ducha Świętego na Apostołów - Pięćdziesiątnica. (Soszestwije Swiataho Ducha na Apostołow)

    4 i 5 czerwca puste zazwyczaj uroczysko Krynoczka zatętniło życiem. W tych dniach bowiem uroczyście w tym miejscu obchodzono święto Zesłania Ducha Świętego na Apostołów. Nawet niesprzyjająca pogoda nie odstraszyła wiernych, którzy przybyli w to cudowne miejsce.
    Uroczystości rozpoczęły się w poniedziałek wieczorem od powitania JE biskupa siemiatyckiego Jerzego, Prawosławnego Ordynariusza Wojska Polskiego, który przewodniczył świątecznym uroczystościom. JE, w asyście licznie przybyłego  duchowieństwa, odprawił nabożeństwo wieczorne, a we wtorek przewodniczył świątecznej Liturgii. W słowie skierowanym do wiernych biskup Jerzy przybliżył historię święta Pięćdziesiątnicy oraz wyjaśnił jego istotę. Pod koniec Liturgii odbyło się poświęcenie wody ze źródełka, które bije w tym miejscu. Wierni zabierając tę wodę do domów wierzą, że pomaga ona im w czasie choroby.
    Na pożegnanie biskup Jerzy podziękował duchowieństwu, wiernym oraz wyraził radość z faktu, iż mógł być w Krynoczce właśnie w czasie obchodów święta Zesłania Ducha Świętego na Apostołów, gdyż jest to główne święto w tym miejscu.  Okazało się także, że Liturgia, której przewodniczył biskup Jerzy, była pierwszą, którą odprawił w tym miejscu po przyjęciu godności biskupa.
    Święto  Pięćdziesiątnicy zapoczątkowało okres, w którym w każdą niedzielę, aż do końca września, na Krynoczce o godz.9 odprawiana będzie Liturgia, a o godz.17 Akafist. Na wszystkie nabożeństwa serdecznie zapraszamy.    

    Dzień Zesłania Ducha Świętego na Apostołów, pięćdziesiąt dni po Zmartwychwstaniu Chrystusa uważany jest też za początek Cerkwi Chrystusowej. Po wniebowstąpieniu Chrystusa Jego matka, apostołowie i uczniowie zbierali się w Jerozolimie na wspólną modlitwę. W dzień żydowskiego święta Pięćdziesiątnicy w domu, w którym przebywali „dał się słyszeć szum, jakby uderzenie silnego wiatru i napełnił się cały dom, gdzie siedzieli. I ukazały się im języki jakby z ognia, które się rozdzieliły i usiadły na każdym z nich.



Święto Narodzenia Przenajświętszej Marii Panny.

    Cerkiew Prawosławna nie ma zwyczaju świętowania ziemskiego dnia narodzin , świętuje natomiast narodzenie dla nieba, czyli dzień śmierci. Wyjątek stanowią: Przenajświętsza Bogarodzica Maria i św. Jan Chrzciciel. Uroczyście świętujemy nie tylko ich niebiańskie, ale i ziemskie narodzenie. Jak widać ze słów troparionu święta narodzenia Matki Jesusa Marii, jest radosny i bardzo ważny, ponieważ to dzień narodzin Bogarodzicy, Władczyni ziemi i nieba. Hymn święta brzmi: „Narodzenie Twe, Bogarodzico Dziewico, obwieściło radość całemu światu: albowiem z Ciebie zabłysło Słońce prawdy, Chrystus nasz, i objawiwszy  klątwę, dał nam błogosławieństwo, i unicestwiwszy śmierć, dał nam życie wieczne". 
Zapraszamy do galerii



Święto Podwyższenia Krzyża Pańskiego.

   
Dnia 26.09.2011r. (poniedziałek) o godz 16:00 na Krynoczce odbędzie się świąteczne "wsienoszcznoje bdienije" z wyniesieniem Krzyża Św.

Dnia 27.09.2011r. (wtorek) o godz 9:00 Akafist Święta "Podwyższenia Krzyża Pańskiego"
                                       godz 10:00 Św. Liturgia i Oświęcenie wody przy studni
                               
                             Wszystkich bardzo serdecznie zapraszamy


Święto Zesłania Ducha Św. na Apostołów 13-14 .06.2011 r.

        W położonym w Puszczy Białowieskiej prawosławnym sanktuarium w Krynoczce koło Hajnówki (podlaskie) zakończyły się we wtorek 14.06.2011 r. obchody święta Zesłania Ducha Świętego.

        To jedna z najważniejszych uroczystości w prawosławnym kalendarzu liturgicznym, naszej parafii i główne święto w Krynoczce. W obchodach wzięły udział tłumy wiernych z okolicznych miejscowości. Wszystkim świątecznym nabożeństwom,  przewodniczył Jego Eminencja Wielce Błogosławiony Sawa Metropolita Warszawski i całej Polski. Po Św. Liturgii odbyło się poświęcenie wody i wyświęcenie krzyża wotywnego, który ofiarowali pracownicy Gminy i Nadleśnictwa  Hajnówka za wszelkie łaski okazywane im przez Boga                                                                                                            
Zapraszamy do galerii




13-14.08.2011 r. Święto na KRYNOCZCE: Procesja czcigodnego i życiodajnego KRZYŻA. Świętych 7 braci MACHABEJSKICH, i ELEAZARA, ich nauczyciela i ich matki SALOMEI.

13.08.2011 r. (sobota) - godz 17:00 wsienoszcznoje bdienije z wyniesieniem Św. Krzyża

14.08.2011 r. (niedziela) - godz 9:00 Akafist św. Męczennikom Machabejskim

godz. 10:00 Św. Liturgia, oświęcenie wody przy studni, procesja i oświęcenie miodu